Zoeken

Mijn weg naar de diagnose

Vooraf

Hallo lieve lezers! Hier is Dominique weer. Wow, wat een leuke reacties heb ik op mijn eerste blog gekregen, echt super! In mijn eerste blog heb ik mijzelf al voorgesteld en verteld hoe o.a. mijn ambassadeurschap begon. In dit blogartikel ga ik zoals beloofd meer vertellen over mijzelf en mijn weg naar de diagnose die door een oplettende kleuterjuf snel werd bewandeld.


Hoe het begon

Het begon allemaal ruim voor mijn 3e verjaardag. Ik ging van kleins af aan naar de peuterspeelzaal, gewoon zoals vrijwel ieder ander kind bijvoorbeeld normaal gaat. In mijn peuterspeelzaaltijd begon het ineens op te vallen dat ik anders was dan de andere kinderen. Geen contact maken, met hetzelfde speelgoed spelen, enz. Mijn kleuterjuf ging toen research doen naar autisme omdat zij dacht dat ik dat nog wel eens zou kunnen hebben omdat ik kenmerken ervan liet zien. Toen ik het op een krijsen zette bij de viering van mijn 3e verjaardag op de PSZ begon de bal te rollen, mijn ouders besloten om mij te laten testen.


De diagnose

Hoe het allemaal precies liep weet ik niet, maar ik ben getest bij stichting MEE. Het is een best wel lange weg geweest met het afnemen van de testen, maar er kwam uit dat ik autisme type ASS had, vroeger heette dat klassiek autisme. Bij het krijgen/horen van de diagnose was ik 3 jaar. Voor mijn ouders stond toen wel de wereld even stil, maar ze hebben het heel goed geaccepteerd. Vandaag de dag laten mijn lieve ouders dat nog steeds zien.


Hoe het nu gaat

Inmiddels ben ik 19 jaar en het gaat heel goed met mij! Ik heb een hele mooie tijd gehad op de basisschool en middelbare school. Ik heb altijd al op speciaal onderwijs gezeten vanaf het medisch kinderdagverblijf, in het volgende blogartikel vertel ik er meer over. Ik zit nu op het reguliere MBO met een AB’er wat ook beter gaat dan ik had verwacht. Mijn ouders hadden ook niet durven dromen dat ik zover zou komen. Voor iedereen geldt: Je komt er wel, ook al duurt het wat langer.


Het vervolg

In het volgende blogartikel ga ik wat meer vertellen over mijn tijd op het MKD, de basisschool en de middelbare school. Bedankt voor het lezen en tot bij de volgende blog!


Ik jullie graag nog wat quotes meegeven:

- Jij bent verantwoordelijk voor alles wat je zal overkomen.

- Het enige dat je kan doen is de tijd die je hebt maximaal benutten.

- Verbinden is lastig, uiteindelijk toch ook fijn.

- Als je iets niet haalt, dan kan de reden hiervoor ook stomme pech zijn.

- Als je bang bent, maak je angst dan af.

- Wie verbindt kan ook verliezen.

- Als je het niet halen van dromen niet als falen ziet kun je groter dromen.

- Accepteer pech, leef jouw leven en verbind.

50 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

Zwemles met een (onzichtbare) beperking

Vooraf Hallo beste lezers, welkom bij weer een nieuw blog van mij. Ik heb even 2 weken niet geblogd vanwege de meivakantie, maar ik ben weer terug! Wel wil ik ook nog even zeggen dat er geen vast uplo