Zoeken

Autisme en ik

Waarschuwing: Het lezen van dit blogartikel zou voor heftige emoties kunnen zorgen omdat het over mijn dagelijks leven vroeger en nu gaat. Het kan dus confronterend overkomen, houd hier rekening mee.


Vooraf

Hey beste lezers, leuk dat jullie weer lezen! Ik blijf op eerdere blogs toffe reacties krijgen. Ga daar vooral lekker mee door, want ik lees ze uiteraard en ik vind het hartstikke leuk! In het vorige blogartikel heb ik mijn afgelopen schooltijd van A tot Z verteld, Dit blogartikel gaat over autisme en ik, dus hoe ik met autisme leef, hoe ik vroeger was, enz. Veel leesplezier!


Mijn verleden

Het begint allemaal bij het moment dat ik op 3 jarige leeftijd mijn diagnose kreeg. Mijn moeder dacht ook stiekem al dat er iets met mij aan de hand zou kunnen zijn en dat is bevestigd met de diagnose autisme type ASS (vroeger klassiek autisme). Mijn verleden (voor en na de diagnose) staat op papier in o.a. allerlei verslagen, deze heb ik eens bekeken om mijn vroegere zelf te ontdekken en het raakte mij heel erg. Aan de hand van wat punten uit die info en een hele kleine terugblik op het vorige blogartikel probeer ik mijn verleden zo goed mogelijk uit te leggen.


Het begon allemaal met de weg naar mijn diagnose (zie blogpost daarover als je dat wil lezen). Er zijn allemaal testen afgenomen en met het psychologische onderzoek werd bevestigd dat ik autisme had. Ik was toen nog te klein om mij daarvan bewust te zijn, maar voor mijn ouders stond de wereld wel even stil omdat toen natuurlijk in 1 klap duidelijk werd dat ze een kind hadden die ‘anders’ was. Toen begon dus mijn MKD tijd (hier heb ik een apart blog over geschreven). Ik ben toen ook meerdere malen onderzocht en alles, er is echt een hoop gebeurd vroeger.

Ik leg mijn verleden even puntsgewijs uit, eigenlijk een soort story time:

- Ik viel tijdens gesprekken in herhaling;

- Ik gebruikte taal die eigenlijk niet bij mijn leeftijd past, ik kopieerde het letterlijk;

- Ik bleef met veel dingen aanhankelijk omdat ik niet vanzelfsprekend uit mijzelf overschakelde naar een nieuwe ontwikkelingsstap;

- Ik had onverklaarbaar gedrag zoals ineens gillen zonder aanleiding;

- Ik was een moeilijke eter;

- Ik liet natuurlijk ‘typische’ kenmerken van autisme zien zoals weinig tot geen oogcontact maken, hoog gevoeligheid met o.a. mijn zintuigen, niet zo goed sociaal zijn, enz.

Er is nog veel meer gebeurd, maar dat is een super lang verhaal die ik persoonlijk moet vertellen omdat alles zoals ik al zei in de vorm van verslagen en meer op papier staat, jullie mogen mij op Messenger een PB sturen als jullie dat willen. Ik heb veel ups en downs gehad, het is vroeger rond om mij een heftige tijd geweest, maar al vanaf het begin gingen mijn ouders voor mij door het vuur. Van de vroegere Dominique die ik heb beschreven is er vrijwel niets meer over. Mijn autisme is er natuurlijk nog wel, maar het is minder aanwezig dan vroeger. Mijn ouders en ik zijn ook heel trots op hoe ver ik nu gekomen ben.



Hoe gaat het nu/hoe leef ik nu/hoe ervaar ik het nu

Het gaat super goed met mij! Mede door alle hulp die we in mijn verleden hebben gehad ben ik de Dominique geworden die ik nu ben en dat is iets om trots op te zijn. Ik werd mij ook pas bewust van mijn beperking tijdens de basisschool en sindsdien ontdekte ik mijzelf steeds meer. Dat maakt dat ik goed over mijn beperking kan vertellen. Ik ervaar mijn autisme vandaag de dag als niet storend, maar ik blijf natuurlijk rotmomenten hebben dat ik keihard tegen mijn autisme aanloop. Niet fijn, maar die momenten horen bij het leven met autisme en die mogen er ook zijn. Ik fiets bijvoorbeeld op een driewielfiets, zie hier mijn herhaal daarover: https://www.vanraam.com/nl-nl/onze-fietsen/driewielfietsen/driewielfietsen-voor-volwassenen/maxi/gebruikerservaringen/van-steijn


Ik ervaar meer voordelen dan nadelen van mijn beperking en dat is heel fijn. Ik heb ook mijn eigen manieren om behoeften van mijzelf te bevredigen, zoals een kauwstaaf omdat ik het lekker vind om soms iets in mijn mond te hebben, tangles voor in mijn handen (de tangle met plastic haartjes is mijn favoriet), enz. Ik wil nog even benadrukken dat alles wat ik nu heb verteld over mijn eigen leven gaan, bij een ander met autisme kan het anders zijn.


Het vervolg

Ik hoop dat jullie mijn 4e blogartikel mooi vonden, ik vond het heftig om te schrijven, maar ook mooi en belangrijk. In het volgende blogartikel vertel ik iets over mijn hobby’s en sport. Bedankt voor het lezen en tot de volgende!

8 keer bekeken1 reactie

Recente blogposts

Alles weergeven

Zwemles met een (onzichtbare) beperking

Vooraf Hallo beste lezers, welkom bij weer een nieuw blog van mij. Ik heb even 2 weken niet geblogd vanwege de meivakantie, maar ik ben weer terug! Wel wil ik ook nog even zeggen dat er geen vast uplo